وقوع بحران درصنعت خودروسازي جهان طي سال‌هاي 2009/2008 آثار منفي عميقي بر تأمين‌كنندگان اين بخش گذاشته‌است. طي سال 2009 فروش جهاني، به‌طور متوسط 25 درصد كاهش داشت. به همين ترتيب، متوسط بازده فروش (EBIT/Sales) از رقم 5.7 درصد در سال 2007 به 1.5- درصد درسال 2009 كاهش يافت. نتيجه اين امر، ورشكستگي340 شركت تأمين كننده درجهان، ازجمله 75 شركت در آلمان بوده است.
به‌رغم وقوع بزرگترين بحران در تاريخ صنعت خودرو، هنوزهم ادغام و ائتلاف در اين بخش، درسطحي پايين باقي‌مانده است. شمار ادغام‌ها و تصاحب‌هاي اين بخش كه ازسال 2007 درحال كاهش بوده، درسال 2009 نيز روندي كاهنده داشته است. دلايل چهارگانه اين امر عبارتند از:
- عدم اطمينان به توسعه رشد بازارهاي خودرو
- كمبود نقدينگي لازم براي تأمين مالي تصاحب‌ها
- محدوديت منابع مديريتي در بين تأمين‌كنندگان
- وجود مشكلات در بخش اخذ تأييد (ادغام و تصاحب‌ها) از سوي خودروسازان

قطعه سازان در بسياري از حوزه ها بويژه بخش‌هاي متمركز بر محصول نظير ترمز و پيستون، چندان علاقه‌اي به ادغام و تصاحب بيشتر ندارند. ازسوي ديگر، ساختار رقابت جهاني مشابهي نيز خود را تقريباً در تمامي بخش‌هاي محصول، نهادينه كرده است. بزرگان بازار،30 تا 35 درصد از بازار را در كنترل خود دارند. 2 تأمين كننده برتر نيز نيمي از بازار و 5 تأمين كننده برتر نيز حدود 75 درصد از تأمين جهاني را در اختيار دارند. براين اساس، با ترك بازار ازسوي هر تأمين كننده، رقابت نيز با كاهش بيشتري روبه‌رو شده و قدرت بازار تأمين‌كنندگان باقي مانده، افزايش مي‌يابد.
اين وضعيت در بخش هاي فرايند محور نظير ريخته‌گري آلومينيم و فلزكاري، كاملاً متفاوت است. وضعيت درامدي اين بخش‌ها، به‌طور سنتي پايين‌تر بوده و همچنان نيازي قابل‌توجه براي ادغام و تصاحب از خود نشان مي‌دهند. در اين بخش‌ها، بزرگان بازار (جهاني) عموماً كنترل افزون‌بر 15 درصد از بازار و مجموع 5 تأمين كننده برتر نيز كمتر از نيمي از بازار را در كنترل خود دارند. براين اساس، در اين بخش‌ها نيازي فوري به ادغام و تصاحب با هدف افزايش سودآوري هريك از تأمين‌كنندگان، به‌چشم مي‌خورد. البته به دليل حاشيه‌هاي سود نسبتاً پايين و وجود اضافه ظرفيت، سرمايه‌گذاران بسيار انگشت‌شماري به اين بخش‌ها معطوف مي‌شوند. در نتيجه، اگرتأمين‌كننده‌اي در اين بخش‌ها با مشكل روبه‌رو شود، عموماً خودروسازان از طريق تغيير سفارش‌ها به سوي آنان و يا چرخش روابط خود به شيوه‌اي كنترلي، راهبرد پشتيباني از تأمين كننده را اتخاذ مي‌كنند.
براين اساس، ادغام و تصاحب در اين بخش، بويژه دربخش‌هاي فرايندي، نظير ريخته‌گري آلومينيم، فرايندهاي توليد قطعات پلاستيكي و فلزي (نسبت به گذشته) ضروري به‌نظر مي‌رسد، اما سرمايه‌گذاران اندكي مايل به سرمايه‌گذاري در اين بخش هستند.
بدون انجام ادغام و تصاحب لازم، در بلندمدت احتمال بهبود ميزان درامد در بسياري از بخش‌هاي محصول بسيار ضعيف است. بنابرين، به دليل فقدان ادغام و تصاحب و فشارهاي قيمتي فزاينده، متوسط بازگشت (حاشيه EBIT) تأمين‌كنندگان كشورهاي عضو پيمان نفتا، ژاپن و اروپا، طي 3 تا 4 سال آينده به زحمت به بيش از 3 تا 4 درصد خواهدرسيد.

منبع
Roland Berger , The Global Automotive Supplier Industry is in urgent need of consolidation to regain profitability , Feb. 2010 .